İstiklal Marşı
Korkma, sönmez bu ÅŸafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu ÅŸiddet, bu celal?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal...
Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal!
Ben ezelden beridir hür yaÅŸadım, hür yaÅŸarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? ÅžaÅŸarım!
KükremiÅŸ sel gibiyim, bendimi çiÄŸner, aÅŸarım.
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
Benim iman dolu göÄŸsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boÄŸar,
'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?
ArkadaÅŸ! Yurduma alçakları uÄŸratma, sakın.
Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.
DoÄŸacaktır sana va'dettigi günler hakk'ın...
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı:
DüÅŸün altında binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:
Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şuheda fışkıracak toprağı sıksan, şuheda!
Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.
Ruhumun senden, ilahi, ÅŸudur ancak emeli:
DeÄŸmesin mabedimin göÄŸsüne namahrem eli.
Bu ezanlar-ki ÅŸahadetleri dinin temeli,
Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.
O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım,
Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım;
O zaman yükselerek arsa deÄŸer belki başım.
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal:
Hakkıdır, hür yaÅŸamış, bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal
Mehmet Akif Ersoy